16-02-07

Film als collectief (onder)bewustzijn

garcia

In het artikel ‘De culturele erfenis van Don Corleone’, verschenen in Justitiële Verkenningen, wordt op een bijzonder fascinerende manier de dunne grens tussen fictie en realiteit in de misdaadfilm en het maffiagenre blootgelegd. Bovenkerk en Husken, de auteurs, betogen hoe met name Mario Puzo zijn boek The Godfather (1969), en de gelijknamige verfilming ervan door Francis Ford Coppola (1972 en 1974), bij het brede publiek en de publieke opinie een beeld creëerde van de 'typische peetvader’ en de Italiaans-Amerikaanse familieclan. In het verlengde van deze mijlpaal liggen ook Once upon a time in America (1984), The Untouchables (1987), Goodfellas (1991),…

Komisch is echter dat met name Puzo, als ‘peetvader’ van ons collectief bewustzijn over de maffia, in zijn latere Godfather papers (1972), onthulde dat hij zijn epos eigenlijk schreef ‘zonder veel kennis van zaken’ en veel had verzonnen. “De auteur kwam zelf wel uit een Italiaans-Amerikaans milieu, maar een ‘real honest-to-god gangster’ had hij nog nooit ontmoet. Ook de aanduiding Godfather voor de patriarch van de familie was aan de fantasie van de schrijver ontsproten” (Bovenkerk & Husken, 2005:15). Het misdaad- en maffiagenre dat ontstond in het kielzog van The Godfather voegde zich naar de bestaande stereotypen, en zette zich zo vast in ons collectieve bewustzijn.

Maar hilarisch is pas dat blijkbaar ook de misdadigers, de maffiosi, die ‘real honest-to-god gangsters’, zich naar het rolmodel geschetst in de stereotypen, gaan gedragen. Bovenkerk en Husken nemen ons mee naar de misdaadscène in Melbourne, Australië, waar ze opvallend veel invloeden uit de Amerikaanse maffiafilm ontwaren. Uit de bloemlezing beperk ik mij tot slechts een paar illustraties: “Gangitana ging door het leven als de plastic godfather en hij kleedde zich naar Robert De Niro. Graham ‘The Munster’ Kinniburgh, de onbetwiste nummer twee van de boeventoptien, kopieerde de levensstijl van Marlon Brando in The Godfather. De beruchte Nik Radev stond bekend om zijn scherpe Italiaanse kostuums. Bij zijn huwelijk had hij eenzelfde outfit als Al Pacino in Scarface aangetrokken: een wit kostuum met daaronder een fel rood hemd dat ver openstond. (…) Mario Condello staat bekend om zijn keuze voor de maffia chic van de Sopranos” (Bovenkerk & Husken, 2005:22). Fictie wordt naar een geselecteerde werkelijkheid gefabriceerd en de werkelijkheid volgt de verbeelding. Maar, ze schieten wel met echte kogels…

Zat ik in de sector, dan was mijn rolmodel Jimmy ‘The Saint’ (alias Andy Garcia) uit Things to do in Denver when you’re dead…

 

sp

 

Het volledige artikel is terug te vinden op: www.wodc.nl/images/JV0504%20Bovenkerk_tcm11-66459.pdf  

 

21:45 Gepost door Benedict Wydooghe in w_Wetenschap | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.