17-02-07

Even erudiet als Steven Malliet?

StevenMallietSteven Malliet, assistent van Gust De Meyer (Blog 7 februari 2007) doctoreert op gamen.  Wat een thema!  Even bellen suggereerde Gust.  Via Google vindt ik snel Stevens nummer aan de Leuvense universiteit.  De mevrouw aan de lijn, vertelt me dat Steven daar niet meer werkt.  Dat zei Gust De Meyer ons niet, denk ik bij mezelf.  Steven werkt thuis aan zijn doctoraat’ klinkt het.  Of ze een privé-nummer wil doorgeven?  Geen probleem.  Op de gsm van Steven klinkt een antwoordapparaat.  Druk aan het werk, diep met het hoofd in de tekst?  Waarschijnlijk.  Je schrijft niet elk jaar een doctoraat.  Als ik even later opnieuw probeer, neemt hij het mobieltje binnen de twee tonen op.  Ik stel mezelf voor, doe hem de groeten van Gust en vertel over het project.  Steven is niet alleen snel enthousiast, hij lijkt bovenal blij om iemand te horen.  ‘De laatste loodjes van een doctoraat wegen het zwaarst’ puft hij.  ‘Ze hadden me dat voorspeld, nu ervaar ik het.’  Of hij tijd heeft voor een congres?  No prob, graag.  Daar zie je nog eens iemand.  In quasi geen tijd presenteert een mail twee actuele thema’s.  Enerzijds wil hij het graag hebben over de inleving in virtuele karakters, anderzijds daagt hij de game-effect-theorie-vorming uit voor een nieuwe aanpak. 

 

Inleving in een virtueel karakter

Over de inleving bestaan veel theorieën.  Ze benadrukken karakteridentificatie en drukken het spanningsveld uit waarin de gamer actief is (het personage is een verlengde van de gamer) of passief de actie ondergaat (het personage is een wezen buiten de speler). Het feit dat spelers zowel in de eerste (‘ik versloeg de baas') als in de derde persoon ('toen ging Lara naar de crypte') spellen beschrijven, illustreert dit.  Op basis van diepte-interviews met Vlaamse gamers vond Steven dat dit spanningsveld zich op drie vlakken manifesteert: moreel (waar neemt de speler zijn moraal mee, en waar doet hij dingen die hij in het echt niet doet?), sociaal (waar gelooft de speler in de echtheid van andere spelers terwijl hij weet dat ze ook een rol spelen?) en persoonlijk (waar is een speler trots bij wat hij bereikt terwijl hij weet dat het spel onecht is?).  Een buitengewone en brede kijk op ‘de inleving’. 

 

Uitdagingen voor de effect-theorie

Onderzoek naar de speleffecten spitste zich vooral toe op de vraag: 'wat is het effect van /veel en langdurig/ gamen op gedrag en attitudes?' Uit het onderzoek van Steven Malliet blijkt een andere vraag minstens even belangrijk: 'wat is het effect van /heel intensief en gedreven/ gamen op gedragingen en attitudes.' Eén van de voornaamste resultaten is dat niet de hoeveelheid tijd die iemand speelt voorspellend werkt ten aanzien van bijvoorbeeld de houding ten opzicht van geweld, maar vooral, de mate waarin iemand in een spel opgaat en de de grens tussen spel en realiteit kan trekken. Mensen die veel spelen maar de grens tussen fictie en feit trekken, vertonen geen grote effecten, terwijl omgekeerd, er significante effecten zijn bij wie minder speelt maar het als realistisch ervaart.  Bevindingen die een nieuw licht werpen op de effecten van videogames... 

 

Verder lezen: Avond der verontruste ouders: www.gamezonedesingel.be/site/content/specials.asp  

Gameanalyse: http://soc.kuleuven.be/onderwijs/pop/videogames/GAMESANAL...

Film en game: www.gamezonedesingel.be/site/content/gamezone_movies.asp

Invloeddiscussie: www.zattevrienden.be/forum/hebben_games_een_slechte_invlo...

23:57 Gepost door Benedict Wydooghe in w_Wetenschap | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.