21-02-07

Kiekeboe! SL in de kleuterklas (SL, deel II)

Gisterenavond bericht het NOS over virtuele kinderporno in Second Life.  Een kamermeerderheid bepleit een verbod op kinderporno in computerwerelden.  Het bericht is kort, formeel en enigszins mysterieus.  Ze zijn bang dat pedoseksuelen door virtuele kinderporno worden aangezet tot misbruik van echte kinderen.  In Second Life kunnen mensen een eigen wereld met eigen personages creëren. In het tv-programma Netwerk was te zien dat dat in de praktijk ook tot virtuele kinderporno leidt.  Volgens Officier van Justitie Nooij is deze vorm van kinderporno zo nieuw, dat er nog nauwelijks jurisprudentie over is.  Nu is kinderporno alleen strafbaar als de beelden echt zijn.” 

Secund Life is inderdaad nieuwe en magische ruimte.  Zoveel kan je wel zeggen en dat zal mijn dochter binnenkort ook denken als ze binnenkort voor het eerst haar First Life kleuterklas binnenstapt.  In een artikel in Psychologie Magazine lees ik dat ongeveer de helft van de vrouwen in SL ‘gestuurd’ (sic) wordt door een man.  Dat doen ze omdat vrouwen mooier zijn (’t ja want je ziet jezelf de hele tijd rondhangen) en omwille van een beter contact en behandeling.  Een andere studie weerlegt het cijfer en spreekt van 1 op 10.  Enfin, ik schrijf me vandaag in en creëer met gemak een avatar.  Het lijkt me een rare gedachte om van geslacht te veranderen, om mezelf te voorzien van een staart of vleugels of me een kinderlijk uiterlijk aan te meten.  Ik heb de indruk dat ik weet wie ik ben en dus kies ik een beeld dat wat op me lijkt.  Maar niet teveel, want het is een spel.  Aanvankelijk ben ik vrij trots over mijn avatar, maar als ik het oefeneiland verlaat, lijkt iedereen wel op mij.  Of anders gesteld: ik lijk op iedereen, ik ben nobody.  Qua persoonlijkheid en identiteitsvorming is er werk aan de winkel.  Ik kom terecht op een speeleiland waar het er aan toe gaat zoals in de kleuterklas.  Iedereen is er bezig met zichzelf, met zijn uiterlijk: haar en kledij liggen voor de hand, een tatoeage geeft een persoonlijke touch.  Een groepje avatars probeert de non-verbale taal en gebaren uit en anderen brabbelen enkele woordjes op de chat om daarna snel weg te lopen en bij een andere avatar op de rug te kloppen en… met open armen kiekeboe te roepen.  Ik voel me terugvallen tot een leeftijd van een vierjarige.  

 

Maandag 29.01.2007: Rechts klikken?

Ondertussen bracht ik al een halve dag door op second life.  Twaalf uur, stelt niets voor uiteraard.  Ik ontmoette drie vrouwen en een man (deze verhoudingen lijken inderdaad niet te kloppen met de spelersverhoudingen inzake geslachten), liep rond in Amsterdam en bezocht enkele bars waarvan ik de naam niet kan onthouden.  Ik zat in een rode Ferrari en mocht eens aan het stuur komen.  Rechts klikken op je avatar zorgt voor veel mogelijkheden.  Rechts klikken op zitmeubelen eveneens.  Het maken van objecten lijkt logisch maar gaat stroef. 

 

BadVista!

 
Dindag 30.01.2007: "Beam me up, Scotty!"

Vandaag ga ik naar het digitale optreden van Praga Khan nabij het Atomium. Na de voorstelling van het nieuwe WindowsVista-pakket geeft Maurice Engelen een optreden ten beste. Ruim een uur op voorhand zit ik vrijwel alleen klaar in de festivalweide nabij het atomium.  Als het optreden effectief begint is er weinig soeps aan, althans met mijn bandbreedte… Niets van ‘I smell your sweat on my screen’ gevoeld of gezien, zoals Knack het uitdrukt.  Weinig soeps, dat atomium met zijn gekleurde bollen, maar geestig als je met je rechtermuisknop op een bol klikt.  Zo kom je erin, een teleport op de vloer laat je er uit…  Teleporten is zowel het werkwoord als het zelfstandig naamwoord dat wijst op een ruimtelijke verplaatsing in SL, vergelijkbaar met de "Beam me up, Scotty!" Op de festivalweide leerde ik typonees.  Dit is geen taal zoals het Nederlands, maar veeleer een leestaal: lees jij typonees?  Ik kom er al aardig mee uit de voeten.  Als het optreden voorbij is kom ik terecht in een betoging tegen de nieuwe WindowsVista.  Een sympathieke avatar staat me na afloop van het festival te woord.  Hij is al langer SL dan ik, 14 maanden al.  En ik natuurlijk geïnteresseerd… We blijven maar praten en voor ik het weet is het ruim na middernacht.  Exact twee weken later zie ik hem toevallig terug…

-------

Dit is het tweede deel over mijn tocht in SL. Voor het eerste deel klik hier.  Deel III komt later.   

20:15 Gepost door Benedict Wydooghe in s_Second Life | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.