01-03-07

Ergens tussen Etterbeek en Lichtervelde

Het is een publiek geheim. Vrouwelijke gamers zijn in de minderheid en de gamesters die je kent zijn doorgaans op een hand te tellen.  The Sims en SL zijn wel geliefd bij vrouwen.  The Sims1

Na afloop van de spreekbeurt van Gust De Meyer (blog 7 februari 2007) wandelen Stefaan en ik naar het charmante stationnetje van Etterbeek.  Het is vijf uur in de namiddag en de frituurgeur slaat in mijn neus en doet me terugkeren naar mijn studententijd – enkel geestelijk, helaas.  Fysiek blijft alles gelijk.  Als student passeerde ik hier talloze keren, snoof de geur zeker duizend keer op, maar nooit liet ik me gaan aan één enkel frietje.  De discipline van een student?  Vergeet het!  De lekkere geur contrasteert te sterk met het uitzicht, de inrichting en de uitbater van de frituur.  Wie het station kent zal dit beamen.  Ik geef toe, misschien een enkele keer, liet ik me even gaan, ergens in een zwak en bedronken studentikoos moment, waarin de perceptie van de omgeving niet meer tiptop was.  Hopelijk bleef het bij die frikadel.  Ik weet het in elk geval niet meer, verdrongen of verdronken. 

Stefaan snelt snel de trappen af, roept 'tot morgen' en springt op zijn trein naar Leuven.  Ik moet even wachten en ik lees op de monitor dat er een rechtstreekse lijn naar Lichtervelde is.  Ik ben verwonderd.  Ik drop een euro in de blikkenautomaat.  Op de trein richting De Panne is het rustig, ik haal ik mijn laptop boven en trek het bierkannetje uit de automaat open.  Ik tik wat zinnetjes van Gust in de pc in en zonder dat ik het wil, vang ik een gesprek op.  Naast me zitten twee meisjes van een jaar of twintig.  Studentes.  Al snel blijkt dat één van de twee met haar thesis bezig is en daarnet de lezing van De Meyer bijwoonde.  In functie van haar thesis.  Op mijn leeftijd heb ik weinig gène om mensen aan te spreken. Ik vraag ze wat ze van de lezing vonden, vertel over het project ‘Game over’ dat in zijn kinderschoenen staat en vraag waar ze mee bezig zijn.   Ik kom te weten dat de thesisstudente Nachali Van Riel heet, haar thesis over gamen maakt en zelf games speelt.  Dit is uitzonderlijk.  Gamende meisjes die er een thesis over schrijven, ze lopen niet zo dik.  We raken snel geïnteresseerd en wisselen adressen uit. 

Maar ik ben slordig.  Zoals altijd.  Ik verlies mijn contactgegevens ergens onder een stapel papieren op mijn bureau.  Ik ben benieuwd naar haar onderzoek, ik wil Nachali betrekken bij het project enzovoort, maar ik kan ze niet bereiken.  Weken gaan voorbij en ik voel me ongemakkelijk.  En dan, plots valt er een mail van haar in mijn inbox.  Een geschenk uit de hemel!  Ze is beleefd en spreekt met aan met “beste…, ik weet niet of u zich mij herinnert, maar wij hebben elkaar in oktober op de trein ontmoet na een lezing van Gust De Meyer over geweld en videogames."  Natuurlijk herinner ik je, denk ik met veel gevoel voor zelfspot. Hoe vaak denk je dat ik een gamend meisje ontmoet met de naam Nachali dat een gamethesis schrijft?  "Ik ben druk bezig met het doornemen van de literatuur in het kader van mijn scriptie" vervolgt ze. "Verder ben ik benieuwd naar de meerdaagse rond media en geweld die u zal organiseren. Ik ben er zeker van dat dit een bijdrage kan leveren… 

Tegenwoordig valt er regelmatig een berichtje van Nachali in mijn mailbox.  Vandaag stuurt ze een buitengewoon interessante tekst “die een andere kijk werpt op de discussie rond media en de invloed op geweld.”  We lezen hem op www.asanet.org/cs/killervideogameskillerkids en www.asanet.org/galleries/default-file/Winter07ContextsFea....  Bovendien seint ze me dat ze graag wil meewerken aan de infowarroom.  Vrouwen en games, games en eindwerken, het zijn zeldzame combinaties… 

------------

www.womensgameconference.com en www.womeningamesinternational.org.

21:52 Gepost door Benedict Wydooghe in g_Gamers | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.