06-03-07

Surfboarden met Koen Gadeyne

 
vivapinata21De lage winterzon zorgt voor een prettige lichtinval, al kan ze storen voor wie met de laptop op de trein wil werken. Als ik die ochtend de deur van de coupe opentrek, zijn de zonneblinden neergehaald. Voor me zit/ligt een gast te gamen op zijn splinternieuwe PSP.  In zijn oor een oorring met een gat, een dikke bril en een prettig kapsel sieren zijn hoofd. Naast hem ligt diagonaal door de coupe een surfboard. Of ik me eraan stoor? Niet in het minst. Als de gast opkijkt, zie ik dat het een oud-student is. Het is Koen Gadeyne gedomme. Koen recht zijn rug en begroet me enthousiast. Dag Benedict. Koen studeerde als sociaal cultureel werker af in 2002 en werkt nu in het Kortrijkse jongerenontmoetingscentrum. “Wat zijn die games toch verslavend” zegt hij onomwonden.  Je zou moeten weten hoeveel tijd en centen ik hierin steek. Ik sta er zelf versteld van. Ik speel fantasiegames waar geweld nihil is en je een rol inneemt die je niet meer loslaat (World of Warcraft, Oblivion), games waarin het de bedoeling is om een tuin uit te bouwen met dieren erin zoals Viva Pinata (klik illustratie). Daarnaast speel ik games waar je in een uur 500 spectaculaire kills behaalt (Ninetynine Nights), games waar je ‘bad guys’ overwint (nazi’s, terroristen, monsterlijke stammen,…), met allerlei wapentuig (Gears of War, Call of Duty, Lost Planet, Prey, Quake, GTA, Far Cry, Saints Row)…. Mijn mond valt open, ik luister zonder veel te zeggen en na de opsomming komt de trein in Kortrijk tot stilstand. We stappen van de trein, ik met mijn boekentas, hij met zijn surfboard onder de arm. Ik gebruik de resterende tijd op het perron om Koen over de mediadriedaagse te informeren. Tegelijk vraag ik of hij zin heeft een bijdrage te leveren. “Tot gauw”, zwaait hij! “Ik mail je!  En Koen werpt zijn plank onder zijn voeten en surft naar zijn werkplek, sneller en vaardiger dan de meeste fietsers. Mooi om te zien, denk ik bij mezelf. ‘Back to the Future’ in het echt.  

Een tijd later valt er een mail van Koen in mijn mailbox. Koen heeft duidelijk zin om deel te nemen, maar hij is verontrust in wat hij te vertellen heeft. “Ik bedoel” schrijft hij, “ik vind niet dat games te gewelddadig zijn of te realistisch of te… Het gaat om het gamen en ik vrees dat dit verhaal niet thuishoort tussen al die mooie theorieën.” Even lijkt het er op dat Koen wil afhaken, maar we overtuigen hem. Het verhaal van de gamer, het verhaal van de jongere, dit zijn de verhalen die we willen horen. En dan schrijft Koen voluit. In zijn mail lezen we dat hij speelt omdat hij het graag doet, omdat hij opgaat in de mooie graphics, een persistente wereld waar van alles te beleven valt… “Niets zet mij aan om dit echt uit te voeren. Als er in het hoofd van een jongere dingen afspelen kan het dat de game een trigger is maar de game is niet de oorsprong van het gedrag. Zo kan ik nog aspecten aankaarten, maar voor mij gaat het daar niet om. Ik zou het liever hebben over het sociale van gamen: jongeren aan het gamen, gamen met vrienden en beelden van mijn solovluchten in de gamewereld… Maar nu is het dus weer hoog tijd om me richting zetel te begeven. De vrouw heeft de nacht en ik morgen verlof, dus is het tot in de vroege uurtjes gamen geblazen. Groeten, Koen.

Vanavond kwamen we in Gent samen in de gebouwen van Victoria De Luxe om de openingsavond, met op het programma van de Infowarroom, definitief vorm te geven. Eén ding is zeker, het worden heroïsche tijden!

22:57 Gepost door Benedict Wydooghe in g_Gamers | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.