06-04-07

E-beleid: een monsterblok

Enkele weken terug werden we uitgenodigd voor een ‘brainstormsessie’ op het departement Cultuur van Vlaams minister Bert Anciaux. Anciaux is niet alleen minister van cultuur, ook van jeugd, sport en ‘Brussel’, dit terzijde. Het departement en het kabinet van de minister krijgen regelmatig parlementaire vragen over games en het al dan niet ‘gevaarlijke, gewelddadige’ karakter ervan. Dit valt dan, ik weet het niet meteen, onder de bevoegdheid ‘cultuur’, of ‘jeugd’, misschien ook ‘sport’, en soms ‘Brussel’. In ieder geval, het werd een interessante sessie –één van velen, zo leerden we- waarbij opviel dat zowel het departement als het kabinet (terecht) bezorgd zijn over het feit dat in de discussie de positieve aspecten van gamen vaak op de achtergrond verdwijnen. Zeker op dit vlak zitten we op één lijn.

Op zich niet zo verwonderlijk; rond de tafel zat Debbie Esmans, beleidsmedewerker op het departement en co-auteur van het boek ‘E-cultuur: Bouwstenen voor praktijk en beleid’ (cf. eerdere post op deze blog). In het nagesprek toonde ze zich bereid om hierover in ons ‘beleidsblok’ op vrijdag 20 april iets te vertellen. Het boek brengt aan de hand van talrijke praktijkvoorbeelden in kaart wat e-cultuur kan betekenen voor de culturele velden: de kunsten, het cultureel erfgoed en het sociaal-cultureel werk voor jeugd en volwassenen. Ook het onderwijs en de media komen aan bod. Het boek gaat tevens in op de rolveranderingen die zich aankondigen, geeft een voorlopige stand van zaken en doet tot slot voorstellen voor beleidsopties en -instrumenten die het Vlaamse e-cultuurbeleid mee vorm en inhoud kunnen geven. Debbie gaat daarna in Gent een gelijkaardig verhaal vertellen, dus zij komt eerst aan bod.

Daarna spitsen we ons concreet toe op de rol en taak van de overheid bij (gewelddadige) films en games. Naast Debbie Esmans zat Pascal Ennaert. Pascal is raadgever op het kabinet Anciaux en komt graag naar Kortrijk om aansluitend op Katinka Moonen en Jürgen Bänsch, de stand van zaken met betrekking tot dit beleid in Vlaanderen toelichten. Absoluut noodzakelijk om door de bomen het bos te zien, want dit is, hoe kan het anders in een federaal land met op elk niveau wel ergens een bevoegde minister, geen evidentie.

Katinka Moonen van NICAM stelt het Nederlandse Kijkwijzer-systeem voor; je kent de icoontjes ongetwijfeld van televisie en je vindt ze terug op de affiche van Game Over. Onderzoek en spontane reacties tonen dat Kijkwijzer ‘leeft’ in Nederland. Het is in essentie een info- en adviessysteem dat helpt bij het kiezen van een film, tv-programma,… geen censuur. Volwassenen gebruiken het voor zichzelf, kinderen (vooral meisjes) gebruiken het om films niet te zien en anderen (een minderheid) gebruiken het om films juist wel te zien. Hoe zo’n classificatie tot stand komt, demonstreert Katinka. Je maakt een life-classificatie mee op basis van een filmfragment. Jürgen Bänsch van de Interactive Software Federation of Europe, vertelt hoe het Europese gameclassificatiesysteem PEGI werkt. 

---

Wil je iets opsteken over het beleid, hier en elders, nu en in de toekomst, kies het ‘monsterblok’ beleid op vrijdag 20 april.

21:40 Gepost door Benedict Wydooghe in o_Onderzoek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.