30-06-07

 GTA IV

Trailer 2 van GTA IV is uit... Looking for that special someone... www.rockstargames.com/IV/trailer_splash.html

 

19:55 Gepost door Benedict Wydooghe in g_Gamers | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

25-06-07

Ilja Leonard Pfeiffer publiceert over SL

'Mensen komen naar Second Life om de ellende van First Life te vergeten en binnen de kortste keren hebben ze in Second Life precies dezelfde ellende.' Ilja Leonard Pfeiffer, én sinds kort ook kenner van het ware leven aan gene zijde van het internet, beschrijft in 'Second Life. Verhalen en reportages uit een tweede leven' (De Arbeiderspers) hoe mensen zich van de ware ellende in de virtuele maar soms helaas ook saaiere variant storten.

Dat uitgerekend Pfeiffer eens wilde onderduiken in Second Life is niet verwonderlijk. In 'Het ware leven, een roman' joeg de schrijver zijn personages wild van hot naar her, en wat dat betreft is SL a dream come true: 'Ik ben de schepper van een personage waarin ik mij kan inleven en ik kan niet wachten om de bladzijde om te slaan naar het volgende hoofdstuk vol avonturen die mijn personage mag beleven.' Dat zijn avatar, zoals de uit pixels bestaande variant van een individu heet, een stoot met ellenlange benen en dikke tieten is (bekijk de foto's van zijn kort- of ongerokte alter ego Lilith Lunardi in de rubriek Linke Boel) doet Pfeiffer af met een kwinkslag: 'Ik ben tenslotte romancier, nietwaar. Flaubert moest zich inleven in Madame Bovary. Het was een literair, een sociologisch, een antropologisch experiment.'  In korte, vlot weglezende hoofdstukken beschrijft Pfeiffer hoe hij zichzelf - of liever: Lilith - naar de verschillende uithoeken van het medium teleporteert om er de zeden en gewoonten van zijn uit pixels opgetrokken bewoners op te tekenen. Gekleed in minuscuul doorkijkondergoed en naaldhakken bezoeken Lilith en haar hardbody-vriendinnen virtuele graven, paaldansen ze in nachtclubs en vergapen ze zich aan de bovenaardse creativiteit die nodig was om bijvoorbeeld de 'Blade Runner'-achtige plek 'Suffugium' te bouwen. Verwacht daarbij geen beschrijvingen van woeste neukpartijen (enkele shots in Liliths fotogalerij liegen er nochtans niet om) of andere spannende gebeurtenissen: Pfeiffer beperkt zich tot het registreren van het veelal slome SL-bestaan waarin miljoenen gebruikers urenlang ronddobberen: wat shoppen, wat cyberseksen en vooral oeverloos zwammen over First Life. Tot hij wakker schiet uit zijn virtuele halfslaap en besluit om zijn geliefde avatar Lilith te verkopen en zichzelf zo weer voorgoed in het ware leven te katapulteren. Die keuze zadelt 'm op de valreep op met een ethisch probleem: wat met de zorgvuldig opgebouwde maar weliswaar fake zijnde SL-vriendschappen?

Trouwens: mocht u die lekkere langbenige stoot met een F-cup die samen met u de monsterspons op het Humo-eiland beklimt daadwerkelijk avances willen maken, hou dan in het achterhoofd dat u misschien op een boomlange dichter met een knevel geilt: 'In Second Life weet je nooit wie je voor je hebt. Zo blijf je bezig. Het lijkt verdomme wel First Life.'

 
---
(kt) in: Humo 3484 | 17/06/2007

22:18 Gepost door Benedict Wydooghe in s_Second Life | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-06-07

Even een oorlogje winnen?

Gamers zijn geen wereldvreemde autisten, dat wisten we al langer. Maar interessant in dit opzicht is het onderzoek van gamekenner Marinka Copier. "De digitale wereld is er een naast vele andere" zo constateert ze. Nederland heeft een reputatie inzake spelonderzoekers. In 1938 schreef Johan Huizinga het boek Homo Ludens waarin hij stelt hij dat cultuur vele speelse elementen bevat. In zijn boek introduceert Huizinga het begrip ‘tovercirkel’, een ruimte waarin andere regels gelden dan daarbuiten. In haar proefschrift Beyond the magic circle – a network perspective on role-play in online games verwerpt Marinka Copier Huizinga’s begrip van de tovercirkel: volgens haar suggereert dit idee barrières die er tijdens het spelen niet zijn.  Lees het interview met Copier op

http://www.depers.nl/Entertainment/?ID=72614&ref=rss.

20:38 Gepost door Benedict Wydooghe in g_Gamers | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

23-06-07

Nog een keer: Het privacyverhaal

Hoe blijf je uit Guantánamo Bay als je op een terreurlijst staat? In het NRC-handelsblad van vrijdag 22 juni 2007 geeft Hasan Elahi (35) het antwoord. Deze Amerikaanse kunstenaar en docent mediastudies zorgt dat iedereen ziet waar hij is. Een foto en een pijltje op de satellietkaart tonen via een website waar 'the visible man' is.  Hasan Elahi fotografeert zijn omgeving als hij zich verplaatst en stuurt de foto naar zijn site.  Het gps geeft zijn coördinaten door aan de satellietkaart.  Ook zijn telefoon- en bankgegevens zijn openbaar. Hasan Elahi maakt zijn doen en laten controleerbaar sinds zijn aanhouding op een vliegveld. “Na 9/11 was iedereen paranoïde. Als je een Arabisch lijkende achternaam hebt, ben je verdacht. De gedachte dat ik niet zou worden opgepakt als ik mezelf laat traceren, ligt aan de basis van het project www.trackingtransience.net. Transience betekent iets als 'vluchtigheid'. De site overlapt nu quasie helemaal met mijn echte leven.  Omdat ik continu op reis ben voor mijn project, toont mijn site foto's van over de wereld. Na de FBI me onschuldig vond, ging ik naar Singapore, bij wijze van experiment. Ik ging niet door de douane, maar overnachtte op de luchthavenbankjes. Dit is internationaal gebied, dus was ik niet in een land, dus was ik nergens, bestond ik officieel niet. Guantánamo Bay of andere CIA-gevangenissen zijn witte vlekken op de kaart. Daar ben je de mens naar wie de FBI zoekt: iemand die van de radar verdwijnt. Toch hou ik de site opzettelijk vaag. Ik wil dat de bezoeker zich voelt als een agent die moet afleiden of iemand een terrorist is. Als 300 miljoen Amerikanen doen als ik, heb je er evenveel nodig om de info na te pluizen en leg je het surveillancesysteem plat. Waar het me om gaat is dat privacy niet meer bestaat: tenzij je de mobiel weg doet, je bankrekening sluit en geen internet meer gebruikt. Waar het om draait, is identiteitsmanagement. Zorg dat wat over je bekend is, klopt. Volgens mij lukt dat het best als je zoveel mogelijk info over jezelf verspreidt.

20:58 Gepost door Benedict Wydooghe in d_1948 | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-06-07

De censuur van Manhunt II

Gisteren kreeg ik op de mail een interessant bericht van onze Erasmusstudent uit Nederland.
 
Beste Benedict,
er is weer een discussie in de game-wereld over de opvolger van Manhunt.  In Ierland is Manhunt 2 verboden en in Nederland zijn er vragen over gesteld in de 2e kamer. PvdA-Kamerlid Jeroen Dijsselbloem wil dat de game in Nederland verboden wordt. Wellicht is deze discussie leuk om te volgen en wat voor op uw blog en misschien slaat de controverse over naar België.
Met vriendelijke groet,
Erwin
 
 
Vandaag staat het bericht ondertussen in De Morgen, waarbij redacteur Ronald Meeus laat weten dat onze communiezietjes wél blootgesteld zullen worden aan de "ultraranzige" Manhunt II.  "Games met controversiële of ultragewelddadige inhoud kunnen hier niet bij wet worden verboden" klinkt het. De Belgische filmkeuringscommissie buigt zich in tegenstelling tot sommige andere landen niet over games. "Er is een Europese richtlijn in de maak die voor verkopers van videogames de leeftijdskeuring dwingend maakt bij wet, maar het kan nog enkele jaren duren voor die haar weerslag vindt in de Belgische wetgeving." 
 
En ja, even later koptitelt De Standaard Online: Gruwelijk computerspel vrij te koop in België! Annemie Eeckhout rapporteert: "De Gezinsbond vraagt de verkoop van dergelijke agressieve spelletjes aan minderjarigen bij wet te verbieden." 'Een handelaar kan dus straffeloos een videospel dat de rating + 16 jaar meekreeg, aan een jonger kind verkopen', zegt Katelijn Vanzegbroeck van de studiedienst van de Gezinsbond. 'Dat is belangrijke info voor ouders maar wij vragen dat de verkoop de rating respecteert. Geen spelletjes voor minderjarigen als de classificatie dat afraadt.' Hoewel de Gezinsbond kritisch staat tegenover extreem geweld in games lijkt een verbod niet haalbaar. 'Politici zijn daar niet toe geneigd. Waar ligt de grens? Wettelijk kan alleen opgetreden worden tegen spelletjes die aanzetten tot racisme.' Steven Malliet die elders op deze blog ook aan het woord is reageert hierop. 'Extreem gewelddadige games kunnen schadelijk zijn als de speler geen onderscheid maakt tussen fictie en realiteit. Deze risicogroep is zeer klein. Spelers beseffen dat ze met een spel bezig zijn.' Bij de risicogroep die helemaal in het spel opgaat, leiden agressieve spelletjes tot een tolerantere houding tegenover geweld. Die spelers vinden het bijvoorbeeld geoorloofd terug te kloppen als iemand hen op straat zou slaan. Malliet: 'Niet het aantal keren dat je agressieve spelletjes speelt is van invloed maar wel de intensiteit waarmee je dat doet.' 'Manhunt 2 is een zeer bloederig spel met expliciet geweld, weet Malliet. 'Hoe jonger, hoe groter de kans dat zoveel agressie de speler schaadt. Ik ben voorstander van leeftijdsbeperkingen, maar betwijfel het nut van een verkoopsverbod. De spelclassificatie is een signaal naar de ouders. Maak je die afdwingbaar, leg je de verantwoordelijkheid bij de wetgever in plaats van bij de ouders. En zelfs met de beste wetgeving krijg je nooit vat op games. Van de Vlaamse jongeren spelen alle jongens games en dat gemiddeld zeven uur per week' weet Malliet nog. 'Van de meisjes speelt de helft gemiddeld twee uur per week, maar ze halen hun schade in. Toch is het een misverstand vooral jongeren gamen. Veertigers vormen de grootste klanten, al zijn schietspelletjes vooral populair zijn bij jongeren.'
Bij wijze van afsluiting misschien nog even deze site en z'n filmpjes in herinnering brengen: http://videogames.yahoo.com/ongoingfeature?eid=513460&...

00:03 Gepost door Benedict Wydooghe in g_Gamers | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

19-06-07

De natte droom van een docent

Is het de natte droom van elke docent ICT?  Ik weet het niet, maar in elk geval, als ik collega's bezig zie aan hun 'smartboard' dan denk ik... tjiens, waarom hangt er geen zo'n ding in mijn aula.  De efficiëntie die mijn smartboardcollega’s aan de dag leggen is buitengewoon.  Met een paar handelingen toveren zij hun bord vol met grafieken en foto’s, formules en citaten.  Ikzelf sta in de aula en bedien me van alle media die er zijn: krijt of stift, voor een powerpoint trek ik een diadoek naar beneden, een film duw ik in een videorecorder of een dvd-player.  Voor een audiofragment plaats ik enkele boxen of breng ik een cassetterecorder mee.  Het heeft iets gezelligs, iets artisanaals.  Maar,... we kunnen er niet langer omheen. De Universiteit van Virginia onderzocht hoe technologie het begrip van de studenten verhoogt en hoe stagiair-leerkrachten digitale tools gebruiken.  Het Smart Board interactive whiteboard laat toe om concepten te visualiseren en te bewerken. De studie toont hoe het SBoard de levenskwaliteit van de docent verbetert: de integratie van softwarepakketten met tabellen, weblinks, millimeterpapier en de elektronische leerboeken verlagen zijn of haar stressniveau. Europees rapport over de ICT-impact op studieresultaten toont dat de interactieve whiteboards betere testresultaten afleveren bij wetenschappelijke vakken, Engels en wiskunde.  Het verbetert de motivatie, de betrokkenheid en de participatie en er is een sneller lestempo.  Het rapport kan je downloaden op, http://insight.eun.org/shared/data/pdf/impact_study.pdf, een verslag lees je op www.schoolwinkel.be/winkel/index.php?option=com_content&a....  Voor de rest had ik hier wel graag eens gepeild naar reacties over het gebruik van het Smartbord.  Ervaren leerkrachten wat er in bovenstaande studies gezegd wordt?  Graag reactie!

21:36 Gepost door Benedict Wydooghe in a_Algemeen/E-cultuur | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

16-06-07

Slechts 6000 Belgen actief op SL

Second Life is razendpopulair.  Althans dat kan je hier en daar lezen.  Maar de zeven miljoen geregistreerde gebruikers zijn daaarom nog geen actieve spelers. Cijfers van Linden Labs tonen dat slechts een half miljoen mensen daadwerkelijk (waarond zo'n 6000 Belgen) in de virtuele wereld aanwezig is.

17:13 Gepost door Benedict Wydooghe in s_Second Life | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-06-07

 Cognitieve vaardigheden

Surf eens met de kids naar de ontwikkelingsspellen op www.kidspsych.org. De spelletjes stimuleren hun cognitieve vaardigheden. Bij I Spy zoek je 'het paard onder water’ of naar 'het beest met een arm als neus.' Simpel? De toelichting leert dat je kind kleuren en vormen onderscheidt, verbanden legt en z’n cognitieve vaardigheden verbetert.

----

Bron: Psychologie Magazine, juni, p. 94. 

20:54 Gepost door Benedict Wydooghe in b_Bezorgde ouders | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-06-07

Blogs met tetjes

Dat het internet de scheiding tussen privé en openbaar vervaagt, is duidelijk.  Werknemers boeken hun reis via de snelle internetverbindingen die zij op het werk ter beschikking hebben.  Bazen knippen een oogje toe of steken een handje toe met een trotse uitleg over het betalen met de visakaart.  De werknemer levert de tegenprestatie thuis: tot laat in de nacht achter het klavier. Niet dat dit afgesproken is, neen, het is de ongeschreven code van voor wat hoort wat. Anders ben je een profiteur.  Digitale toepassingen doen de openbare sfeer in de privésfeer overlopen en omgekeerd.  Iedereen publiceert, iedereen kan gespecialiseerde kennis raadplegen, mannen met zieke vrouwen zoeken zelf naar medische cocktails, een enkeling slaagt er in om zijn echtgenote te genezen.  Kortom, internet ondermijnt het kennismonopolie van de deskundige voor een stuk.  De depressieve cliënt van Mireille, een sociaal assistente, plaatst haar therapeutische verhalen op een blog.  Ze zoekt niet langer hulp bij haar sociaal werkster, maar ze vindt troost, steun en ondersteuning bij webmensen.  Als een goede sociaal assistente vraagt Mireille zich terecht af wat ze hiermee moet aanvangen.  Kan dit? Kan dit niet? Ondertussen sleurt haar depressieve cliënte haar kinderen mee in het depressieve en soms beschuldigende verhaal.  De frustraties worden breed uitgesmeerd.  Vraag is: moet Mireille de cliënt tegen zichzelf beschermen?  Of niet?  Of is dit een hysterisch verhaal? Wie weet?  Hysterie bereikte vroeger ook de buurt en iedereen die het horen wou. In die zin verschilt de hysterie misschien weinig met vroeger: het van hulpverlener tot hulpverlener trekken met het hysterische verhaal.  Enfin, ik ben geen psychiater.  Hier houdt mijn kennis op, ik wil enkel de discussie wat opentrekken.  Feit is dat blogs de privé sfeer in het openbare brengen.  Dagboekverhalen, reisverhalen, kindertekeningen worden zo zichtbaar voor vrienden, familie en wildvreemden.  Naaktfoto’s blijven niet langer in een oude, verborgen schuif liggen. Wie de gedigitaliseerde inhoud van zo’n schuif wil bekijken, klikt op bijvoorbeeld op www.drivenbyboredom.com/photos/polaroidproject  Op het briefje dat in de schuif steekt staat: “These Polaroids mean more to me than any of the photography I have ever done.  I started taking them when I was 19.  Each photo reminds me of a time and a place in my life.   When my apartment was burning down, I grabbed only these photos and my camera.   I have over 60 different girls and over 100 photos. I wish you could see them all, but most of them will never be seen by anyone but me.   I have permission from only a few of the girls to show this work.  These may not be the best, but I hope you enjoy them and share my appreciation for the esthetic of sleazy Polaroid photography. -Anyone who lives in the NY area and wishes to be apart of this project, please let me know.”  Het openen van de blog duurde wat lang, maar ik wist niet dat je zoveel uit een Polaroidcamera kon halen: ik moet mijn vooroordeel ten aanzien van deze camera dringend bijsturen. 

Kort nog dit...  In de jongste Jobat schrijft Dominique Deckmyn een interessante bijdrage over het bloggen. Ik vat het even samen.  De bloggersgemeenschap groeit niet meer. De blogmode is over het hoogtepunt heen. Maar verbaasd kan je hier niet over zijn.  Bloggen is hard werken en je krijgt er niets voor terug.  Er zijn echt niet zoveel mensen op de wereld zijn die dagelijks, wekelijks of maandelijks iets te zeggen of te tonen hebben.  Blogs verrijken het medialandschap, enigszins overdreven kan je stellen dat de bloggers (niet de blogs) de traditionele media overnemen.

21:52 Gepost door Benedict Wydooghe in d_1948 | Permalink | Commentaren (4) | Tags: borsten |  Facebook |

11-06-07

Playstation beroert Anglicanen

De Anglicaanse Kerk wil Sony dwingen om het PlayStationIIIspel 'Resistance: Fall of Man' uit de winkelrekken te halen. In dat spel vindt een vuurgevecht plaats in een kathedraal die lijkt op die van Manchester. Vooral dat stoort de Anglicanen.  Nigel McCulloch, de bisschop van Manchester verklaarde aan de BBC dat het "welbekend" is dat er in de stad een wapenprobleem bestaat. "Om een kathedraal te gebruiken en er schietpartijen te houden, is onverantwoord" aldus de bisschop. In De Morgen argumenteert e-journalist Ronald Meeus verbolgen. Het geweld heeft niets te maken met het straatgeweld in Manchester. In dit oorlogsspel met sciencefictioninvloeden nemen Britten en Amerikanen het op tegen een invasie buitenaardse wezens in plaats van tegen de Asmogendheden.  De schietpartij bevat aliens en Britse en Amerikaanse troepen, geen gewapende straatbendes.  Bovendien bevat elk oorlogsspel wel een kerk die er aan moet geloven, gaat Meeus verder. In de recente Brothers in Arms knalt een tankt door de gevel van een Noord Frans kerkje en The Godfather bevat een schietscène in een kerk. Een ander argument van de Angilcaanse kerk is dat Sony geen toestemming vroeg voor het gebruik van de afbeelding.  Dat hoefde niet, stelt Sony. De weergave is niet fotogetrouw, aldus de woordvoerder David Wilson in The Times.

15:00 Gepost door Benedict Wydooghe in g_Gamers | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

05-06-07

Nieuw in Google Earth: street view!

Street View zoomt dieper in op straten en huizen waarmee we reeds kennismaakten in Google Earth.  Je rijdt nu als het ware door de straten van San Francisco, Los Angeles, New York, Miami en Las Vegas. De doodgewone straattaferelen zijn er soms eens er: de man die uit striptent verlaat, hij die kijkt hoe een vrouw voorovergebogen een papiertje opraapt, een nietsvermoedende neuspeuteraar, de betrapte inbreker...  Je kan maar beter op je hoede zijn als je door de straat wandelt.  "Tegenstanders vinden dat Google een loopje neemt met de privacy" rapporteert De Morgen. "De internetgigant wil Street View ook naar andere landen exporteren, maar een woordvoerder benadrukte dat eerst de lokale wetten en regels uitgebreid onder de loep moeten worden genomen." Beslist eens het bekijken waard op street View op Google Maps.

12:58 Gepost door Benedict Wydooghe in a_Algemeen/E-cultuur | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |