28-02-08

Waarom nog bloggen?

Dag Dominique,

Je vraag vond ik interessant.  Nieuw was ze echter niet… Waarom werkt een (stads)blog, en waarom soms niet.  De onderwerpskeuze zal daar wellicht voor een stuk tussen zitten, maar dat heb je niet in de hand. Een poging om een en ander op een rij te zetten.

Er zijn blog-fanaten en bloghaters, om het zo te zeggen. En daartussen heb je alle soorten van mensen…  Niet iedereen loopt hoog op met het feit dat iedereen zomaar een bericht kan achter laten op internet. Wat is de waarde hiervan?  Wetenschappelijk is het niveau soms ver te zoeken, maar die vraag lijkt me niet relevant. Ken je Colby Buzzel? Die Amerikaans soldaat in Irak. Op zijn anonieme http://cbftw.blogspot.com beschreef hij het dagelijkse soldatenleven. Hadden Siegfried Sassoon en Wilfred Owen het bloggen maar gekend. Nu, ook niet iedereen is een frontsoldaat. Wie kan op regelmatige tijdstippen interessante bijdragen plegen, is de vraag van de blogcritici. Zoveel mensen zullen dat niet zijn. En dat is ten dele waar. Maar, ik moet je zeggen dat je om te bloggen niet dagelijks, wekelijks of maandelijks met iets nieuws hoeft te komen. Zo schrijft onze Lowie regelmatig iets op http://dewereldvanlowie.skynetblogs.be.  Zo’n drie of vier keer per jaar komt er een verslagje. Hij bericht dan over zijn bezoek aan de loopgraven (om in de sfeer te blijven), zijn Jamboreekamp met de scouts, of over zijn avontuur op een Gamebeurs… Dat is leuk en niet alleen voor de jongen. Als vader kan ik pronken met mijn familiefoto’s en opa en oma zijn zo op de hoogte van wat er bij ons thuis reilt en zeilt.  De rest van de wereld natuurlijk ook. Een blog hoeft dus geen journalistieke of wetenschappelijke ambities of kwaliteiten te hebben. Zie: www.internetjournalistiek.be/dossiers/detail_artikel_onli....

Bloggen is populair, dat is duidelijk. Het medium verdient zeker en vast zijn plaats aan het internetfirmament, maar ondertussen is de hype voorbij.  In 2004, toen het fenomeen samen met Colby Buzzel opgang maakte, waren gebruikers eufoor.  Het bloggen zorgde dat iedereen content op het internet kon toevoegen.  Http://www.smetty.be/2004/11/11/waarom-bloggen-in-het-ond... maakt de meer- en minwaarde duidelijk.

Maar een blog is geen site. Daar weten ze op http://www.blogologie.be alles van. Een website is statisch en behoort tot wat we benoemen met de term Web 1.0.  Een blog behoort tot het interactieve internet, 2.0 genaamd.  Web 2.0 zette internet op zijn kop: specialisten verloren hun informatiemonopolie. Jan met de Pet kon zijn cafépraat aan de wereld verkondigen, klonk het oneerbiedwaardig. Deze ‘social media’ laten toe om mensen op andere wijzen te ontmoeten. Behalve weblogs zijn wikis, podcasts en social networks vaak gebruikte kanalen. Voorstanders van Web 2.0 beschrijven de toepassingen als gebruiksvriendelijk, toegankelijk, communicatie- en informatievriendelijk, niet alles hoeft wereldnieuws te zijn en uiteraard snel.  Tom De Bruyne verkent in zijn boek Smakers, Jongeren en cultuur 2006 hoe jongeren met interactieve media omgaan en schrijft hij dat de 12- tot 25-jarigen de eersten zijn die zich de wereld niet meer kunnen voorstellen zonder computer én internet: zie www.cultuurnet.be/front/downloadDocument.jsp?id=176876.  Het lijkt er op dat steeds meer mensen en verenigingen via een blog een online leven leiden: ze hebben een fotoblog, een Lifelog (online dagboek) een linklog of shocklog, een nieuwslog, een stads- en wijkblog, een tv-blog, een themablog, een politieke weblog, een reisblogs, een babyblog, clublog, filmblog… De Bruyne is samen met Agnetha Broos ook auteur van het boek Van stedelijke website tot digitale stad. Hierin presenteren ze internettrends voor stedelijke of gemeentelijke websites..  Het boek verkent hoe een digitale stad vorm krijgt en meer is dan een dienstenoverzicht: weblogs, jongerensites, seniorencommunities, buurtwebsites, softwareondersteuning voor verenigingen,... en hoe deze allemaal op elkaar inwerken.  Ik bestelde het boek een tijdje geleden voor in onze schoolbibliotheek.  Dit is wat je nodig hebt, niet?  Je vindt het boek in de 351.

Veel leesplezier.

14:51 Gepost door Benedict Wydooghe in a_Algemeen/E-cultuur | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-02-08

Een pornokoffertje in... Antwerpen

It may be that the suitcase is the ideal metaphor for our times.  As never before people are on the move.  Carry your world and your possessions with you.  Not just a clean shirt and a new toothbrush and a change of underwear but all the other information of identity – memories, hopes, anxieties, guilt, wish fulfillment.” (PG)

Gisteren was het zover.  De hele vakantie wachtten ze in spanning op de gamehoogmis in de Antwerpse Singel. Simon en Lowie, mijn zonen van tien en acht, het hoofd zotgemaakt door mezelf wellicht, pakten hun reiskoffer (met daarin een banaan en een sportdrankje) en trokken samen met me naar Gamezone.  Ze likten hun vingers af bij het zien van zoveel high-techkunst.  En ik? Ik eigenlijk ook.  Als Greenaway-fan zocht ik de mysterieuze spelkoffers van Tulse Luper. Luper is een Engels naturalistisch schrijver die Greenaway’s interesse voor kaarten, lijsten, classificatiesystemen deelt. Net als Greenaway werd hij in Newport geboren (1911) maar hij verdween en liet over de aardbol overal koffers achter.  In 2004 dook hij op in de filmtrilogie The Tulse Luper Suitcases. Als hij toen nog in leven was, zou hij 92 jaar zijn, toevallig het aantal koffers dat hij wereldwijd samenstelde en achterliet…  Luper duikt op bij historische gebeurtenissen: de ontdekking van uranium in 1928 (92 is het atoomnummer van uranium), hij was bij de eerste nucleaire testen in New Mexico, in 1968 was hij in Parijs, in 1989 in Berlijn… Lupers voorliefde voor getallen en systematiek, het doet allemaal verdacht veel aan Greenaway zelf denken.  Luper kende ik uit de films die geen kat zag. A Walk Through H – The reincarnation of an Ornithologist, Vertical Features Remake en The Falls. Schitterende films (al zul je mijn studenten dit niet snel horen zeggen) allemaal uitgebracht op dvd.  Nu duikt Luper dus op in een game dat al een tijdje online te spelen is: www.tulseluperjourney.com. Het was te verwachten dat Greenaway een game zou uitbrengen. Het kon niet anders. Erg ver raakte ik niet. Maar met wat ik vannacht zag en uitprobeerde valt nu al te besluiten dat de postmoderne Greenaway opnieuw de culturele omnivoor is die met zijn mond open eet.  Een maker van intellectuele of abstracte cinema en een dito game, indrukwekkend en spannend, in elk geval het prikkelt mijn nieuwsgierigheid. En zoals bij zijn films krijg je ook in de game pas na verschillende lezingen greep op het geheel: een mix van genres, symbolen, periodes en ideeën. 

Op Gamezone tonen drie reiskoffers 92 games: puzzels en rebussen, raadsels en games die het geheim ontluisteren van de mysterieuze Tulse Luper.  Tegelijk reis je door de geschiedenis van de 20ste eeuw.  Het is een idee dat ik mijn geschiedenisstudenten zal voorschotelen. De koffers zelf zijn aangekleed met voorwerpen of foto’s. Eén van de koffers genoot gisterenavond bijzondere aandacht: vergeelde naaktfoto’s deden denken aan de verboden LPB collectie. Vrezen de inrichters dan geen inval van de politie? We zijn in Antwerpen, nietwaar? Bovendien, zo zegt de bijhorende tekst, het gaat om naaktfoto’s uit het Vaticaan. Ludo Helsen lijkt me geen bezoeker van game-evenmenten, noch een blogger.  Het is dus hoogwaarschijnlijk dat dit bericht de Antwerpse naaktbestrijders pas bereikt als Gamezone achter de rug is. Tenzij De Morgen het morgenvroeg opraapt.

---

Trouwens, hoeveel koffers zou L. Helsen al gepakt hebben in zijn leven? In zijn koffer steekt zeker de nieuwe viWITA brochure over gaming (20 pagina’s) en het Gamerapport (200 pagina’s) niet. Ze staan op www.viwta.be/content/nl/doc_Rapporten.cfm.   Verder schreven de ervaringsdeskundigen Simon en Lowie elk hun eigen bijdrage over gamezone op dewereldvanlowie.skynetblogs.be. Hun fotoreportage is minstens even aardig, over de muzikale keuze schijnen nogalwat tieners te vallen, maar dat nemen ze er graag bij.

22:50 Gepost door Benedict Wydooghe in g_Gamers | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

05-02-08

Gedachtenwissel over een verduvelde hobby

De Vlaamse Jeugdraad zet op woensdag 13 februari zijn deuren open voor al wie wil meedenken rond jongeren en gamen. Met hun AV² (een maandelijkse gedachtenwissel over het denken, durven en doen van jongeren) mikken ze op een breed publiek inclusief gamers. Het gevaar lijkt wel achter elke hoek te schuilen als je jong bent. We zijn zelfs niet veilig als we knusjes aan de pc zitten. De kranten staan er vol van, ouders zijn ongerust, politici willen maatregelen.  Als een jongere over de schreef gaat, dan moet hij wel een gewelddadig spelletje teveel gespeeld hebben! Parlementaire vragen worden gesteld en academici buigen zich weer over het fenomeen...  Op 13 februari laat de jeugdraad sleutelfiguren debateren over een reeks interessante vragen. Wie is er bang van gaming en waarom? Wat vinden gamers zelf van hun verduivelde hobby? Liggen zij wakker van de negatieve beeldvorming? Zijn games concurrentie voor het jeugdwerk of zijn ze net dé educatieve toekomsttool ? Hoe zien die toekomstige games er uit en wie zal ze spelen? 

---

Waar en wanneer?
Woensdag 13 februari van 17.00 tot 20.00 uur in het Seniorencentrum (is geen fout hoor) in de Leopoldstraat 25 te 1000 Brussel. Een seintje op voorhand bij bie.vancraeynest@vlaamsejeugdraad.be.

14:38 Gepost door Benedict Wydooghe in a_Algemeen/E-cultuur | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |