07-03-08

De schaduwzijde van hightech

Gisterenavond met de studenten Bachelor in de Maatschappelijke Veiligheid naar het Kortrijkse Theater Antigone geweest. Blij dat we de voorstelling niet gemist hebben. Remax zoomt in op een kluizenaar met psychopatische trekken, genre kolonel Kurtz uit Apocalypse Now meets dokter Mengele, teruggetrokken in zijn eigen geconstrueerde hyperveilige werkelijkheid. Contact met het publiek verloopt via de handcamera. "Blijven kijken", maant de eenzaat aan. Op zijn afgetrainde lichaam heeft hij allerlei meettoestellen: hartbewaking, nierdialysetoestanden… of zijn het explosieven? In zijn zakken steken afstandsbedieningen en andere meettoestellen: een thermometer en een lintmeter. Hij lijkt op de cyborg die alle onder controle heeft in zijn lichaam en in zijn omgeving.  Zijn huis is een ondoordringbare vesting, waar camerabeelden alles registreren. Het decor is schitterend functioneel. Naast een voordeur en een doorkijkvenster, een videoscherm en een aquarium staan twee grootte rekken die doen denken aan Joseph Beuys in het SMAK. Kijk eens op http://en.wikipedia.org/wiki/Joseph_Beuys en op http://www.flickr.com/photos/alper/40263069. Toeval in deze? Kan niet. Onmogelijk. Op het ene rek staan talloze voedselblikken, met daartussen de videocamera’s die hij toespreekt of als spiegel gebruikt. Van die blikken leeft de zonderling. Dat is zijn input, die hij weinig smaakvol naar binnen werkt. Het andere rek telt rijen en rijen videobanden, de output zeg maar. Te midden al die hightech, brengt hij zijn dagen wakend door. Een poes boezemt angst in en langzaam aan maakt het kunstmatige veiligheidsgevoel plaats voor verwarring, tot alle stoppen doorslaan. De scène met de hallucinante videobeelden en het tegenlicht op het einde werkte fantastisch. Dit moeten we onthouden. Het verhaal zelf begint met het uittrekken van een haartje uit de neus.  Iedereen weet hoe pijnlijk dit kan zijn, maar het is de voorbode van iets veel ergers.  De aankoop van een Mexicaanse wandelvis die er in slaagt om afgezette lichaamsdelen weer te laten aangroeien, maakt veel duidelijk. Via onderzoek naar deze regeneratie voelt de eenzaat zich God boven zijn aquarium.  De wiedergutmachung lijkt haalbaar! Hoe cynisch kun je zijn! En wat indien hij die regeneratie op de mens toepast? Met zichzelf als proefpersoon? De cirkelzaag op het einde is ontluisterend en keihard. Met een kunstbeen, van Duitse makelij. Als dat geen menselijke verbeteringstechnieken zijn. Een einde dat je kan interpreteren…  Kortom, voor mij is dit theater in z'n pure vorm: niets teveel, niets te weinig, niet te lang of te kort en overal voorzien van betekenis. Benieuwd wat de studenten straks zullen zeggen. En of ze het verband met de cursus zien.

---

Alle info op www.antigone.be/rem_gast.htm. De voorstelling loopt nog vanavond en morgen. Reserveren voor 9 euro op www.antigone.be/res_rem.htm

10:15 Gepost door Benedict Wydooghe in c_ Cultuur/Kunst | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.