06-05-09

Bewegen uit het lichaam van een ander

Eric_JorisToen ik gisteren door  de schoolbibliotheek wilfte, stootte ik op een boek met een merkwaardige illustratie. Het kunstwerkje van Erik Joris en (het plezantste Vlaamse) collectief CREW is het resultaat van een performance die de mediatisering van onze zintuigen uitdrukt. “De inzet van immersieve technologieën maakt het concreet mogelijk vanuit het lichaam van ‘de ander’ te bewegen en te ervaren. Uit deze radicale symbiose wordt een nieuwe intimiteit geboren, of – anders beschouwd – een nieuwe vorm van zelfverlies.” Kortom, een bijzonder treffende illustratie op de kaft van een boek over technologie en ethiek. Studenten of onderzoekers die een actueel en vrij volledig overzicht willen van de schaduwkanten van de netwerksamenleving en de maatschappelijke discussies en reflecties die hierbij aansluiten, kunnen sinds kort terecht bij het handboek van Bern Martens, Gerben Dierick & Wijnand Noot. Hun ‘Ethiek en weerbaarheid in de informatiesamenleving’ richt zich naar het hoger onderwijs en kan dienen als cursustekst bij seminaries rond ethische en maatschappelijke kwesties verbonden met de ontwikkeling en het gebruik van ICT. Het behandelt kwesties over ICT en privacy, auteursrecht, vrije meningsuiting, computermisdaad, twijfelachtige en bedenkelijke informatie, cyberpesten, pornografie, racisme, smaad en laster, gezondheid, de digitale kloof, ict en onderwijs. Ikzelf heb er een paar nieuwe woordjes geleerd. Zo zijn topless meetings vergaderingen waar het gebruik van laptops, pda’s en andere elektronica uit den boze zijn en zo is Wilfen het ronddolen op het web, niet meer wetend waar je eigenlijk naar zoekt. What was I looking for?

---

Het boek is uitgegeven bij Lannoo Campus , Leuven, 2008.

15:29 Gepost door Benedict Wydooghe in o_Onderzoek | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

"Ze kunnen het niet"

Als docent ICT wordt mij telkens weer gevraagd hoe het komt dat studenten niet kunnen refereren en dat docenten niet weten welk systeem zij moeten gebruiken. Ik beantwoord de vraag jaarlijks. En het is weer zover. Laat  me eerst en vooral de vraag ontleden. 1. Als studenten niet kunnen refereren, gaat dit bijlange niet om alle studenten. Een grote groep kan dit wel, zij die het niet kunnen vallen echter meer op. 2. De vaardigheid wordt in het eerste jaar aangeleerd. Het is dan ook niet verwonderlijk dat die in het derde jaar is vergeten. Wat men niet vergeten mag, is waar deze les terug te vinden is, namelijk op http://www.slideshare.net/benedictwydooghe/refereren. Ten derde. Het blijkt onmogelijk om studenten en docenten tevreden te stellen met één uniform referentiesysteem, als docent ICT maak ik hier geen keuze in. Dus is er van moeten (welk systeem moeten we nu in godsnaam gebruiken?) geen sprake. We leren studenten ‘het principe’ aan en dat uniformiteit binnen het apparaat consequent moet zijn. Bovendien is het niet slecht dat studenten weten dat er verschillende systemen bestaan en dat die allemaal hun voor en nadelen hebben. Dat is in de grote boze wereld ook zo. Als men hiervan later wil afwijken, is dat voor mij goed. Tot slot. Sinds kort beschikt de tekstverwerker Word over een toepassing die je notenapparaat koppelt aan een referentiedatabase. Het bestond al langer als extra softwaretoevoeging, nu zit het ding er standaard. Prachtig! Niet alleen voor de mogelijkheden en de eenvoud, vooral voor de wijze waarop deze toepassing afrekent met ballast uit het verleden. De toepassing herleidt de eindeloze discussie over het beste en het mooiste refereersysteem tot een anachronisme. Wat is het efficiëntste systeem? In de wandelgangen en op vergaderingen konden docenten er uren erudiet over discussiëren. Pro of contra de MLA, de APA of de ISO-normen? Het speelt geen rol meer. Eureka! APA voor onze psychologen, ISO690 voor de sociaal assistenten, opvoeders liggen er niet wakker van de problematiek van en bachelors in de maatschappelijke veiligheid kunnen in alle veiligheid zelf een keuze maken. Basta. Met één druk verandert Word je opmaak en stijl. Geen gezever, geen hertikken en daarenboven krijg je mogelijkheden waar ik nooit van hoorde: Chicago en Turabian klinken exotisch, BG7714 en SISTO2 niet, integendeel. Je bibliografie is er in een handomdraai aan toegevoegd. Vergeet het knoeien met komma’s, spaties en punten, cursiveringen of kapitalen. De keurig uitgelijnde alfabetische bibliografie die in niets gelijkt op de werkjes die sommigen durven afgeven, is nu binnen handbereik. Gedaan met de bezemhokbibliografie.

14:20 Gepost door Benedict Wydooghe in i_ICT | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |